Mιαν από κόπου ‘νύσταξα, να κοιμηθώ εθυμήθην,
έθεκα στο κλινάρι μου κ’ ύπνον αποκοιμήθην.
Eφανίσθη μου κ’ έτρεχα εις λιβάδιν ωραιωμένον,
φαρίν εκαβαλλίκευγα σελλοχαλινωμένον·
κ’ είχα στην ζώσιν μου σπαθίν, στο χέριν μου κοντάριν,
ζωσμένος ήμουν άρματα, σαγίτες και δοξάριν.
Κ’ εφάνη με οκ’ έδιωχνα με θράσος ελαφίνα·
ώρες εκοντοστένετον, και ώρες με βιαν εκίνα.
Πουρνόν του τρέχειν ήρχισα τάχα να βάλω χέρα,
έτρεχα ώστε κ’ ετζάκισε το σταύρωμα ημέρα·
κ’ ευθύς από τα μάτια μου εχάθηκεν το λάφιν,
και πώς και πότ’ εχάθηκεν εξαπορώ το γράφειν.
Λοιπόν το τρέχειν έπαυσα, ούτως και το σπουδάζειν,
και το ξετρέχειν τ’ άπιαστον και το φαρίν κολάζειν.
Και αγαλι αγάλι επήγαινα, σιγά, σιγά περπάτουν,
τον κόσμον εξενίζουμουν, τ’ άνθη και τα καλά του.
Kαι προς την δείλην έσωσα στου λιβαδιού την μέσην,
κ’ ηύρα δενδρόν εξαίρετον και ωρέχθην του πεζεύσειν.
Επέζευσα εις το δενδρόν κ’ έδεσα τ’ άλογόν μου,
και τ’ άρματα εξεζώστηκα, θέτω τα στο πλευρόν μου.
Ναταλία Κωτσάνη: φωνή, πιάνο
Τάσος Κοφοδήμος: φωνή, λαούτο
Ross Daly: tarhu
Βασίλης Ρακόπουλος: ηλεκτροκλασική κιθάρα
Βαγγέλης Ζωγράφος: κοντραμπάσο
Άγγελος Πολυχρόνου: drums
Μουσική: Ναταλία Κωτσάνη
O τόπος, όπου επέζευσα, λέγω εκεί όπου εστάθην,
ήτον του λιβαδιού οφαλός κ’ ήτον γεμάτος άνθη.
Tο δένδρον ήτον τρυφερόν, κ’ είχεν πυκνά τα φύλλα,
είχεν και σύγκαρπον ανθόν και μυρισμένα μήλα.
Kαι μυριαρίφνητα πουλιά στο δένδρον φωλεμένα
κατά την φύσιν και σκοπόν ελάλειν το καθένα.
Kαι από τα κάλλη του δενδρού, την ηδονήν του τόπου,
και των πουλιών την μελωδιάν και ολημερνού του κόπου,
ως από βίας ηκούμπησα του περί ανασάνω,
και στοχαζόμην το δενδρόν εις την κορφήν επάνω.
Kαι φάνη μου είδα εκάθετον μελίσσιν φωλεμένον,
κ’ είχε το μέλι σύγκερον, πολύν και συνθεμένον.
Eυθύς τ’ ανέβην, ώρμησα και την τροφήν ωρέχθην,
και το μελίσσι με θυμόν από μακρά μ’ εδέχθην.
Λοιπόν ανέβην στο δενδρόν με βίαν πολλήν και κόπον,
και όπου ήβλεπα την μέλισσαν εκάθιζα στον τόπον.
Ήπλωσα, επιάσα εκ το κερίν κ’ έφαγ’ από το μέλι,
κ’ ειπέ μου μέσα ο λογισμός, δοσ’ της ψυχής το θέλει.
Έτρωγα, ουκ εχόρταινα, ήρπουν και πάντα επείνουν,
και ως πεινασμένος εις το φαν ύστερα πάλ’ εκίνουν.
Ναταλία Κωτσάνη: φωνή, πιάνο
Τάσος Κοφοδήμος: φωνή, λαούτο, κιθάρα
Ross Daly: λύρα
Βασίλης Ρακόπουλος: ηλεκτροκλασική κιθάρα
Βαγγέλης Ζωγράφος: κοντραμπάσο
Άγγελος Πολυχρόνου: drums
Μουσική: Ναταλία Κωτσάνη
K’ η μέλισσα ουκ έπαυεν πάντα να με δοξεύει,
και το δεντρόν αρχίνησεν, ως είδα, να σαλεύει.
Να συχνοτρέμη, να χαλά, να δείχνη κάτω νάρθει,
κ’ εγώ το φαν εσκόλασα και από του φόβου επάρθην.
K’ εστοχαζόμην το δεντρόν, τους κλώνους του τριγύρου,
και πάλιν μέσα το ‘βλεπα, τις τόσειεν εσυντήρουν.
Kαι δυο μ’ εφάνην ποντικοί το δέντρον εγυρίζαν,
άσπρος και μαύρος, με σπουδήν του γλυφασι την ρίζαν.
Eις τόσον το κατέφεραν και έκλινε να πέσει
όθεν η ρίζα την κορφήν εκέλευσε να θέση.
K’ εγώ το δειν ετρόμαξα, να κατεβώ εβιάσθην,
αλλ’ ως μελίσσιν εις το φαν έμεινα εκεί κ’ επιάσθην.
Το δεντρόν όπου ήλπιζα να στέκετ’ εις λιβάδιν
ήτον εις φρούδιν εγκρεμνού κ’ εις σκοτεινόν πηγάδιν.
Και ως έκλινεν, μ’ εφαίνετον, τον εγκρεμνόν εζήτα·
κ’ η μέρα πάντ’ ωλίγαινεν και σίμωνεν η νύκτα.
Ναταλία Κωτσάνη: φωνή, πιάνο
Τάσος Κοφοδήμος: φωνή, λαούτο
Ross Daly: λύρα
Βασίλης Ρακόπουλος: ηλεκτροκλασική κιθάρα
Βαγγέλης Ζωγράφος: κοντραμπάσο
Άγγελος Πολυχρόνου: drums
Μουσική: Ναταλία Κωτσάνη
Kαι απείτις την απαντοχήν της σωτηριάς μου εχάσα,
όθεν εις τέλος έμελλε να καταντήσω επιάσα.
Kαι δράκοντ’ είδα φοβερόν στου πηγαδιού τον πάτον,
κ’ έχασκεν και με εκαρτερεί με πότε να πέσω κάτω.
Λοιπόν το δέντρον έπεσε, κ’ εγώ με ταύτο επήγα,
και τα πουλιά επετάξασιν κ’ οι μέλισσες εφύγα.
Κ’ εφάνη μ’ εκατήντησα στου δράκοντος το στόμα,
κ’ εμπήκα εις μνήμα σκοτεινόν, εις γην και ανήλιον χώμα.
Ναταλία Κωτσάνη: φωνή, πιάνο
Τάσος Κοφοδήμος: λαούτο, φωνητικά
Ross Daly: tarhu
Βασίλης Ρακόπουλος: ηλεκτροκλασική κιθάρα
Βαγγέλης Ζωγράφος: κοντραμπάσο
Άγγελος Πολυχρόνου: drums
Μουσική: Ναταλία Κωτσάνη
Kαι εκεί όπου κατήντησα, στον σκοτεινόν τον τόπον,
όχλον μ’ εφάνην κ’ ήκουσα και ταραχήν ανθρώπων,
διά τόμπα μου να μάχωνται, διά ‘μένα να λαλούσι,
κ’ εδόθη λόγος μέσα τους να πέμψουσι να δούσι·
τις εις τον άδην έσωσε, τις ταραχήν εποίκε,
και τις την πόρταν ήνοιξε, δίχως βουλήν εμπήκε.
Kαι δύο μ’ εφάνην κ’ ήλθασι μαύροι και αραχνιασμένοι,
ως νέων σκιά και χαραγή, μυριοθορυβουμένοι.
Kλιτά μ’ εχαιρετήσασιν, ήμερα μ’ εσυντύχα,
κ’ εγώ εκ του φόβου επάρθηκα, τι αποκριθείν ουκ είχα.
Λέγουν μου: «Πόθεν και από πού; Tις είσαι; Tί γυρεύεις;
Kαι δίχως πρόβοδον εδώ στο σκότος πώς οδεύεις;
Πώς εκατέβης σύψυχος, συζώντανος πώς ήλθες,
και πάλιν στην πατρίδα σου πώς να στραφής εκείθες;
Oπού στον άδην κατεβή ου δύναται διαγείρειν·
μόνε η νεκρανάστασις μπορεί να τον εγείρη.
Ναταλία Κωτσάνη: φωνή, πιάνο
Τάσος Κοφοδήμος: λαούτο
Βασίλης Ρακόπουλος: ηλεκτροκλασική κιθάρα
Βαγγέλης Ζωγράφος: κοντραμπάσο
Άγγελος Πολυχρόνου: drums
Μουσική: Ναταλία Κωτσάνη
Tα χνώτα σου μυρίζουσι και τα λινά σου λάμπουν·
να είπες λιβάδιν έτρεχες και μονοπάτια κάμπου·
από τον κόσμον έρχεσαι, των ζωντανών την χώρα·
Eιπέ μας αν κρατεί ουρανός και αν στέκει ο κόσμος τώρα.
Αστράπτ’, ειπέ μας, ή βροντά, κι αν συννεφιά και βρέχει,
και ο Iορδάνης ποταμός αν κυματεί και τρέχει·
και αν είναι κήποι και δενδρά, πουλιά να κηλαδούσι,
και αν μυρίζουν τα βουνά και τα δεντρά αν αθούσι·
Αν είν’ λιβάδια δροσερά, φυσά γλυκύς αέρας,
λάμπουσιν τ’ άστρα τ’ ουρανού και αυγερινός αστέρας·
Τον κόσμον τον εδιάβαινες, τες χώρες τες επέρνας·
οι ζωντανοί οπού χαίρονται αν μας θυμούντ’ ειπέ μας.
Ειπέ μας, θλίβουνται διά μας, ή κόπτουνται καμπόσον;
Σαν ότε μας εθάψασι τάχα λυπούνται τόσον;
Bαστάς μαντάτα και χαρτιά, παρηγοριές θλιμμένων
εδώ στον άδην τον πικρόν και τον ασβολωμένον;
Aνάγνωσέ μας τα χαρτιά και πε μας τα μαντάτα,
κ’ είτι στον άδην έχομεν, δωσ’ μας τ’ αυτά, και να τα.»
Τάσος Κοφοδήμος: φωνή, λαούτο
Ναταλία Κωτσάνη: φωνητικά
Ross Daly: λύρα
Βασίλης Ρακόπουλος: ηλεκτροκλασική κιθάρα
Βαγγέλης Ζωγράφος: κοντραμπάσο
Άγγελος Πολυχρόνου: drums
Μουσική: Τάσος Κοφοδήμος
K’ εις πάσα λόγον έκλαιγαν, εις πάσα δυο στενάζαν·
«Σκόρπισε χώμαν άλαλον, άνοιξε γης!» εκράζαν·
«κ’ οι πόρτες του αδου ας χαλαστούν, να πέσουν οι κατήνες,
να έμπη το δρόσος τ’ ουρανού, να μπουν του ήλιου οι ακτίνες.
Nα ιδή ο εις τον άλλον μας, λίγη φωτιά ας προβάλει,
να έχουν οι νιοι την όψιν τους κ’ οι λυγερές τα κάλλη.
Τάσος Κοφοδήμος: φωνή, λαούτο, pads
Ναταλία Κωτσάνη: πιάνο, φωνητικά
Ross Daly: tarhu
Βασίλης Ρακόπουλος: ηλεκτροκλασική κιθάρα
Βαγγέλης Ζωγράφος: κοντραμπάσο
Άγγελος Πολυχρόνου: drums
Μουσική: Τάσος Κοφοδήμος
Eίδα τους πώς εκόπτονται και πώς αναστενάζαν,
και ο κόσμος πώς πορεύεται να τους ειπώ με βιάζαν.
Και ωσάν ψυχοπονέθηκα και κάμποσα ελυπήθην,
ο κόσμος πώς πορεύεται να τους ειπώ εθυμήθην.
Eίπα τους: «Ο ουρανός κρατεί και ο κόσμος πάλιν στέκει·
εκ τα θυμάσαι τίποτας ουκ έλειψεν απέκει.
ανθεί, καρπίζει, γεωργεί, φυτρώνει και μυρίζει
χρόνος ο δωδεκάμηνος, ωσάν τροχός γυρίζει.
Άλλοι τον κόσμον χαίρουνται, κ’ εσάς ουδέν θυμούνται,
και άλλους οι πόνοι δαπανούν, για λόγου σας λυπούνται».
Λέγουν με, «Aυτοί οπού χαίρουνται έχουν εδώ μοιράδιν
εκ τους εθάψαν εις την γην κ’ έβαλαν εις τον άδην;»
«Αυτοί» λέγω «οπού χαίρουνται, αυτού μοιράδιν έχουν,
αλλ’ απολησμονήσαν τους και απ’ αυτούς απέχουν·
μ’ άλλους τον βιον τους χαίρουνται και αυτούς ελησμονήσαν,
να είπες ουκ είδαν τους ποτέ, ουδέ στον κόσμον ήσαν».
Ναταλία Κωτσάνη: φωνή, πιάνο
Τάσος Κοφοδήμος: φωνή, λαούτο
Ross Daly: λύρα
Βασίλης Ρακόπουλος: ηλεκτροκλασική κιθάρα
Βαγγέλης Ζωγράφος: κοντραμπάσο
Άγγελος Πολυχρόνου: drums
Μουσική: Ναταλία Κωτσάνη
Kαι απείτις τα κατέμαθαν εμυριαναστενάξαν,
εχαμηλώσαν την φωνήν, και τον σκοπόν αλλάξαν.
Κ’ εθέκασιν το μάγουλον, ως είδα, στην παλάμην,
κ’ ετρέχασιν τα δάκρυα τους ως τρέχει το ποτάμιν.
Kαι ως είδα εγώ την λύπην τους, την έδειξαν οπίσω,
μ’ έδοξεν τότε ο λογισμός να τους αναρωτήσω.
Λέγω τους: «Πόθεν και από πού; και τούτο πώς ομάδιν;
Και πότες εκατέβητε, και τι καιρόν στον άδην;»
Aκουόντα μου το ερώτημα κάτω στην γην επέσαν,
εκλάψαν και το βλέμμα τους πάλ’ εις εμέν το στρέψαν.
«Αυτό» λέγουν «το ρώτημα πλέον μην το ρωτήσης·
μη μας πληθύνη κίνδυνος, σίγησ’ ανέν και ορίσης.»
Kαι μετ’ ολίγον απ’ αυτούς εις επαρηγορήθην
και τάχα εστράφην εις εμέ και ήτις απηλογήθην.
— «Λοιπόν απείν το ρώτησες θέλω σου τ’ αναγγείλει
ως εξ ανάγκης αποδά με τα πικρά τα χείλη.
Ναταλία Κωτσάνη: φωνή
Ross Daly: λύρα
Μουσική: Ναταλία Κωτσάνη
Eίχαμεν πρώτην αδελφήν οκάπου παντρεμένην,
μακρά από την πατρίδα μας από καιρού σταλμένην.
Έδοξεν του πατέρα μας εις αύτην να μας στείλει
να συγχαρούμεν μετ’ αυτήν ως αδελφοί και φίλοι.
Λοιπόν του δρόμου την οδόν επήραμεν, και τότες
ο νους μας εκλονίζετο το στρέμμα νάναι πότες.
Και ο λογισμός εκόπτετον και εις κακόν εκίνα,
τον θάνατον στην ξενιτειάν ο νους μας επρομήνα.
Tρεις ώρες ουκ ετρέχαμεν, κ’ εχάθηκεν το κάστρον,
κ’ εις άλλην μιαν εσπέρωσεν κ’ εφάνην πρώτον άστρον.
Κ’ έδειξεν τότ’ εξαστεριά ομοίως κ’ ευδιά μεγάλη·
κ’ η νύκτα εκαλοφόρεσεν, το δεν εποίκεν άλλη.
Tα παλληκάρια ηγάλλουντα, όλοι εκαλοφορούσαν,
και μετά πόθου και χαράς τον δρόμον εκρατούσαν.
Eκεί προς το μεσάνυκτον η ξαστεριά εσκοτίσθην,
οι άνεμοι εταράχθησαν κ’ η θάλασσα βρουχίσθην.
Εσυχνοβρόντα κ’ ήστραπτεν, κ’ η συννεφιά πονάτον,
πώς να προσφέρει κίνδυνον τότες οικονομάτον·
Kαι ως της σφαγής το πρόβατον εις του σφακτή το χέριν
κείτεται δίχ’ απαντοχής και βλέπει το μαχαίριν,
ίτις εμείς τον θάνατον εμπρός τον εθωρούμαν·
στον άδην να κατέβωμεν ως θαρρετά κρατούμαν·
διατί τα κύματ’ ήρχονταν ενάντιον του ανέμου,
κ’ οι ναύτες εφοβήθησαν κ’ ηρχίσασι να τρέμου.
K’ ευθύς καθούριν έσωσεν με την βροντήν και χιόνιν,
και άμα τω σώσειν ήρπαξεν τ’ αριστερόν τιμόνιν·
τότε το ξύλον έπεσεν, στ’ αριστερόν επάγην,
κ’ επήκεν κτύπον φοβερόν και, ως έδειξεν ερράγην.
Kαι δεύτερον μας έσωσε κύμα με το καθούριν,
και το νερόν τ’ αμέτρητον μας έκαμεν κιβούριν.
Hύρε μας περιλαμπαστούς και σφικταγκαλιασμένους
η του θανάτου συμφορά, και άπειρα λυπημένους·
κ’ εις τον βυθόν μας έριξεν αγκαλιαστούς ομάδιν,
και ο Xάρος μας εδέχθηκεν σύμψυχους εις τον άδην.
Kαι τ’ άλλον τότε του λαού ουκ είδαμεν τι εγένη,
αμή χωρίσαμεν εμείς, και αυτοί απ’ εμας ως ξένοι.
Τάσος Κοφοδήμος: φωνή, λαούτο
Ναταλία Κωτσάνη: φωνή, πιάνο
Ross Daly: λύρα
Βασίλης Ρακόπουλος: ηλεκτροκλασική κιθάρα
Βαγγέλης Ζωγράφος: κοντραμπάσο
Άγγελος Πολυχρόνου: drums
Μουσική: Ναταλία Κωτσάνη, Τάσος Κοφοδήμος
Ήμουν εγώ είκοσι χρονών, και αυτός λίγο πλεοτέριν,
Και ομάδης στεφανώθημαν, κ’ είχεν καθείς το ταίριν·
διά τούτο μας εδόθηκεν αντάμα να ταφούμεν,
και αντάμα να γυρίζωμεν και να συμπερπατούμεν.
K’ εμείς στον άδην σώνοντας, σώνει κ’ η αδελφή μας,
κ’ εβάσταν βρέφος κ’ ήρχετον· και το στραφήν και ιδει μας
εσκόλασεν το βιάζετον, έπαυσεν το σπουδάζειν,
και βλέποντας το ουκ ήλπιζεν ήρχισε να θαυμάζει,
πώς εις τον άδην έβλεπεν τους ήξευρεν εζούσαν·
το πώς τον κόσμον έχασαν τους είδεν κ’ επονούσαν.
Kαι μετά τούτον τον σκοπόν έστεκεν κ’ εσυντήρα,
τα δύσπιστα να μην ξαργεί, και να πιστεύγει η μοίρα.
Kαι κάπου επιστώθηκεν, κ’ είδεν, κ’ εγνώρισέ μας,
και απείτεις μας εγνώρισεν ήρθεν κ’ εσίμωσέ μας ,
και τον καθ’ ένα ήρπαξε με πόνον και αγκαλιάσθην,
κ’ έπειτα στο τραχήλι μας ύστερα’ αποκρεμάσθην.
Και με τα δάκρυα εκίνησεν την όψιν της να πλύνει·
κ’ είπε μας εξενίζοντα· — «Tάχα και νασθ’ εκείνοι
τους είχα μάτια κ’ έβλεπα, τους είχα φως κ’ εθώρουν,
εντιμοτάτους έβλεπα, λαμπράν στολήν εφόρουν;»
Τάσος Κοφοδήμος: φωνή, λαούτο
Ναταλία Κωτσάνη: φωνητικά
Ross Daly: λύρα
Βασίλης Ρακόπουλος: ηλεκτροκλασική κιθάρα
Βαγγέλης Ζωγράφος: κοντραμπάσο
Άγγελος Πολυχρόνου: drums
Μουσική: Τάσος Κοφοδήμος
Aνθός ήτον η δόξα τους, λουλούδιν η χαρά των·
διά ταύτα ο ήλιος έφερεν το δολερόν μαντάτον.
Στα χιόνια εθεμελιώσασιν κ’ εις το νερόν εκτίσαν·
τώραν τα χιόνια ελύσασιν και τα νερά σκορπίσαν,
το θεμελιώσαν έπεσεν, το έκτισαν ερράγην,
και η καρδιά τους με σπαθίν δίστομον τώρα εσφάγην.
H τύχη το δοξάριν της ενάντιον το εκοκκιάσεν
κ’ ευκαίρωσε την σπούδαν της ώστ’ οπού τους εφτιάσεν.
Mε την καρδιάν τους έκαμεν σημάδιν του τοξώτη,
κ’ έριξεν τες σαγίτες της απ’ ύστερην ως πρώτη·
και απ’ όλες μιά δεν έσφαλεν, όλους επλήγωσέν τους,
πού να τις δώσει ουκ είχε πλια, διατί εθανάτωσέν τους».
Ναταλία Κωτσάνη: τραγούδι, πιάνο
Τάσος Κοφοδήμος: λαούτο
Μουσική: Ναταλία Κωτσάνη
Kαι προς το τέλος είπαν με· «Tάχα, θαρρώ, άκουσές τα·
είπα σε τα γενόμενα και όλα κατέμαθές τα.
K’ εις το με βίαζεις να σου πω τούτο πότες εγένη,
λανθάνομαι από τον καιρόν και από τον νουν μου εβγαίνει·
διατί στον άδην τον πικρόν ήλιος ουκ ανατέλλει,
ουδέ το φέγγος του ουρανού το ξέλαμπρόν του στέλλει.
Xρόνος εδώ ου γίνεται, ημέρα ου χωρίζει,
αλλά το σκότος τ’ άμετρον τρέχει και ομπρός τανίζει».
Ναταλία Κωτσάνη: φωνή
Τάσος Κοφοδήμος: φωνή, λαούτο, pads
Μουσική: Τάσος Κοφοδήμος, Ναταλία Κωτσάνη
«Έχετε πλειον ερώτημα; Mέλλω στραφήν» τους είπα.
Λέγουν μ’ «Ακροκαρτέρησε νάρθουν και αυτοί πού λείπα,
μήπως και θέλουσιν και αυτοί κάτι να παραγγείλουν,
και από τον άδην τον πικρόν πιττάκια διά να στείλουν».
Aλλήλους εσυντύχασιν, κ’ εις απ’ αυτούς εστράφην,
κ’ εκοντοπήδα με σπουδήν, ως πολεμά το λάφιν.
K’ εις ώραν ολιγούτσικην βλέπω φουσσάτον κ’ ήρθεν·
δεν είχεν μέτρος τόβλεπα κ’ ήρχετον απ’ εκείθεν.
Εκεί είδα νιούς και λυγερές, άνδρες και παλληκάρια,
και πολεμάρχους με σπαθιά γυμνά, δίχως φηκάρια·
και σκορπισμένους άρχοντες πεζούς και καβαλάρους,
νάχουν με αυτούς υποταγές, ρήτορες και νοδάρους.
Είδα διακόνους σ’ εκκλησιές, επισκόπους και παπάδες,
κ’ εις τον παστόν ανδρόγυνα, γαμπρούς με τες νυφάδες.
Eίδα κ’ εφέρασιν σκαμνιά, να κάτσουν οι νοδάροι·
κοντύλι εκράτειν ο καθείς, χαρτίν και καλαμάρι.
Κ’ είχεν καθείς τριγύρου του φουσάτον να τον βιάζει,
άλλος πιττάκια να ζητά, άλλος χαρτί να κράζη.
«Σήμερ’ αποστολάτορας μισεύγει» να λαλούσιν·
βιάζου πολλά μηδέν αργής, ωγιά να το βαστούσιν.»
K’ υγρά πιττάκια από σπουδής εκ τους γραφιούς επαίρναν,
άλλοι, έβλεπα, τα βούλλωναν κι άλλοι ανοικτά τα φέρναν.
Τόσον μ’ εκαταπέσασιν πιττάκια να με δώσουν,
οκ’ έφριξα θωρώντα τους κ’ ετράπην πριν να σώσουν.
Όλοι τα χέρια εσήκωσαν και προς εμέ θωρούσαν·
«Έπαρ’ πιττάκια» εκράζασιν· «βάστα χαρτιά» λαλούσαν·
και ως από λόγου μας γραφές αυτές βάστα μετέ σου
από τον άδην τον πικρόν, και βλέπε μη σου πέσου.
Τάσος Κοφοδήμος: φωνή, λαούτο
Ναταλία Κωτσάνη: φωνή
Ross Daly: λύρα
Βασίλης Ρακόπουλος: ηλεκτροκλασική κιθάρα
Βαγγέλης Ζωγράφος: κοντραμπάσο
Άγγελος Πολυχρόνου: drums
Μουσική: Ναταλία Κωτσάνη
«Λάλησε και από λόγου σου· ειπέ τους πονεμένους
τους εις τον άδην έχετε από καιρόν θαμμένους,
τον ουρανόν στερεύγουνται, τον ήλιον δεν θωρούσιν,
το χώμαν έχουν σάβανον, την γην στολήν φορούσιν.»
Ναταλία Κωτσάνη: φωνή
Τάσος Κοφοδήμος: φωνή, λαούτο, pads
Ross Daly: λύρα
Βασίλης Ρακόπουλος: ηλεκτροκλασική κιθάρα
Βαγγέλης Ζωγράφος: κοντραμπάσο
Άγγελος Πολυχρόνου: drums
Μουσική: Ναταλία Κωτσάνη