Ο Απόκοπος του Μπεργαδή, αποτελεί το σημαντικότερο κείμενο της πρώιμης Κρητικής Λογοτεχνίας και υπήρξε το πρώτο δημώδες ελληνικό λογοτεχνικό έργο που τυπώθηκε στη Βενετία, το 1509. Έχει χαρακτηριστεί ως το πιο ποιητικό κείμενο της κρητικής λογοτεχνίας του 16ου αιώνα και χαρακτηριστικό δείγμα της ανάμειξης ελληνικών και δυτικών στοιχείων, με εμφανείς ιταλικές επιρροές. Θεωρείται ότι ο Μπεργαδής επηρεάστηκε από αναπαραστάσεις της δυτικής και της ανατολικής εικονογραφίας. Έχουν επίσης αναφερθεί συσχετισμοί με δημώδη ερωτικά-ιπποτικά μυθιστορήματα, βυζαντινά λόγια έργα καθώς και με το δημοτικό τραγούδι και τα μοιρολόγια.